Zo er is een einde gekomen aan mijn tijd in Sydney … ( voor nu dan want ik kom for sure ooit nog eens terug ) En daarom zeker nog deze laatste blog over Sydney want wat heb ik de tijd van mijn leven gehad, ik kan het nog altijd niet geloven dat het gewoon voorbij is. Deze 5 maanden zijn echt voorbij gevlogen… maar laten we nog voor de laatste keer terug kijken om mijn laatste week.

Mijn laatste werk week was er nog wel eentje. Donderdag begon ik rond 16.00 bij de The Star het was een diner voor 750 man easy dus en ik kreeg positie twee best wel leuk maar ook niet de makkelijkste positie. Positie twee zorgt ervoor dat het eten in de zaal komt, maar het belangrijkste waarmee je, je bezig moet houden is met alle diaries, gluten free, vegetarians, vegans en andere allergieën. Soms kan dit echt enorm oplopen en jij moet precies weten aan welke tafel de persoon zit met wat en op welke positie. Goed opletten dus maar ik had een leuk team no drama no stress dus dat kwam allemaal goed. Daarna mocht ik nog eens de cloakroom doen helemaal lekker want er waren toch maar iets van 7 items dus dan vermaak je, je daar wel. Om 2 uur snachts was ik klaar met werken. En dan wandel ik naar huis over Darling Harbour een wandeling van 45 min. En ook al sta je al heel de dag op je voeten geniet ik daar wel altijd van nog even die frisse lucht. Eenmaal thuis was ik nog niet zo moe snap soms ook niet hoe dat kan dus uiteindelijk ging ik pas om half 6 slapen.

De volgende moest ik terug werken bij the star, terug een diner en opnieuw positie 2. Deze dagen leerde ik Marketa nog kennen een meisje uit Tsjechië maar echt geweldig we hebben echt nog zo’n lol gehad. Het was were you go, I go. Onafscheidelijk Haha ze keken ons ook aan van dat we altijd samen waren maar gewoon zo leuk dat je iemand net ontmoet en dat, dat zo goed klikt en je gewoon binnen paar dagen ook al meer van elkaar weet dan dat andere ooit zullen weten geweldig en zo grappig. Deze nacht was ik om half 2 klaar met werken dus terug naar huis wandelen en men ritme was toch al opgeschoven dus rond half 5 als het niet later was ging ik slapen. Om 8 uur sochtends werd ik wakker gebeld of ik om 10 uur kon beginnen in the star, daar zei ik natuurlijk geen nee tegen dus klaar maken en gaan. Deze keer was het geen diner maar er stond een boxring midden in de zaal. Daar rond wel paar tafels voor diner maar ik moest boven in de gallery voor eten en hapjes zorgen en dat was me nog al wat … De mensen in de gallery en de suite betalen een soort van all in met hapjes en drank. Ze kunnen dus drinken a volonté en dat doen ze dus ook.

Maar nu werkt dat hier nou eenmaal anders dan bij ons. En wanneer iemand er een beetje zat uit zit mag je het niet meer geven. En in onze gallery was het nogal een feest dus toen moesten we nee gaan zeggen Because of the law … Maar we betalen er toch voor Jup I know but we can’t en dan gaan ze op allerlei manieren toch proberen om wan drank te komen dus zo stond er na een tijd ook nog politie in onze gallery om ons te helpen. Moet zeggen dat dat nog wel een hele ervaring was want bij ons zeggen we echt niet snel nee Haha
Nu heb ik niet zo’n moeite met nee te zeggen maar Tanya die in een andere gallery stond had er meer moeite mee en was gewoon blijven geven dus op een gegeven moment kwam ik bij haar kijken en toen was het van oh what did I do, I created monsters Haha ik kon niet meer. Maar dat is dan wel jou probleem want het is joh verantwoordelijkheid … Gelukkig lopen er nog genoeg RSA mensen en security rond. Tussendoor konden we af en toe naar de gevechten kijken in de box ring is ook weer eens iets anders, maar soms best wel heftig om in het echt te zien. Aan de andere kant vind ik boxen toch wel best leuk.

Rond 19.00 was het evenement nog niet afgelopen maar ik moest wel om 19.00 bij Baia beginnen met werken en aangezien ze mij hadden gebeld sochtends voor the star. Ben ik rond 19.00 weggegaan. Maar dan moest ik nog naar de kelder om me om te kleden en dan nog naar Baia toe rennen aan de andere kant van de brug. Vraag me niet hoe ik het heb gedaan maar in 10 min stond ik om gekleed bij baia. Wel 10 min te laat dus maar ik vond het nog best knap. Heel de dag was ik al een beetje aan het rennen en ook bij Baia was het druk. Gelukkig was Mattia daar altijd lachen om met hem te werken. Want wat doen we, lachen bij alles wat we doen, ook al is het helemaal niet grappig. Lets smile. En zo gaat dat dan als je de zaal in loopt 123 smileee ook wanneer er iets stoms gebeurt Hi smileee en op gegeven moment dachten we allebei pfff geen zin meer dus stonden we aan de repas te wachten op eten toen we verschillende lachen uittesten waardoor ik op een gegeven moment echt niet meer bij kwam. Dus toen kwam Paolo onze manager van hallo zijn jullie aan het werken of willen jullie er een koffie bij. Ja oepsss ik kwam nog steeds niet bij, sowieso als Paolo boos wordt vind ik dat altijd al lachen maar gelukkig kon Mattia wel serieus reageren. En dat was ook men laatse werkdag met Mattia. Savonds zou ik nog uitgaan met mijn huisbaas en mijn andere roommates. Alleen vroeg Federica aan mij om op haar te wachten en hebben we jammer genoeg uiteindelijk de trein niet meer gehaald. Aangezien ik de dag ervoor maar iets van 3 uur geslapen had en gewerkt had van 10 uur sochtends tot half 12 savonds was ik helemaal nog niet moe. Snap zelf ook niet hoe het kan maar dus was ik nog met Laura aan het bellen wat eigenlijk een soort van dagelijkse traditie is. Maakt niet uit wat zij of ik aan het doen is we bellen gewoon en ook al zijn er soms stiltes we zijn gewoon aan de lijn echt gieren, na 2 uur wordt ook steeds de verbinding verbroken maarja dan bellen we gewoon weer terug. Rond half 4 kwam mijn huisbaas en zijn vriendin terug en nog 2 vrienden. Dan hebben we daar nog even mee gepraat en toen ging mijn huisbaas enzo slapen. Federica wilde nog even naar buiten en vroeg of ik mee wilde, ik zat al wel in mijn pyjama maar ze zei ja het is 5 uur wie komen we nu nog tegen. Ja niemand toch Haha dacht ik ook. Maar nee buiten komen we nog 3 andere vrienden tegen hoewel ik nog steeds helemaal fit ben zijn we nog even aan het praten tot Federica al bijna in slaap valt ja half 6 misschien tijd om te gaan slapen.

De volgende dag is het zo dag mijn laatse werk dag bij Baia en dat was het dan… het werken zat erop binnen een maandje zal ik pas weer gaan werken en dat zal thuis zijn

Nu had ik nog 4 dagen om alles op te ruimen mijn tas klaar te maken men spullen op te sturen en dat is het zo wat … jammer genoeg was het geen mooi weer meer dus ben ik deze week niet meer echt iets leuks kunnen gaan doen. Dinsdag was ik alles in orde gaan maken al men payslips geregeld en werkkleren terug gebracht. En toen ben ik voor de laatste keer over de beug op Darling Harbour gelopen. Waar ik toevallig Celestial tegen kwam, vest speciaal heb hem de 1e weken ontmoet dat ik hier was daarna is hij ook weer weggeweest en nu kwam ik hem weer tegen. Dus toen zijn we nog gezellig iets gaan eten en nog een film gekeken. Ook was mijn huisbaas weer thuis na een maandje India. En eigenlijk kan ik altijd wel met hem lachen en heb ik me daar nog wel mee vermaakt de laatste dagen. Moet zeggen dat ik daar ook nog wel een betere band mee heb gekregen deze laatste dagen dan eerst op een gegeven moment want hij verhuurd kamers en nam mij daar ook mee naartoe gingen we naar de supermarkt en dan kookt hij. Altijd kip met curries best wel pittig ook maar wel echt nog lekker. Zo ook op mijn laatste avond heeft hij nog gekookt en hebben we het nog gezellig gehad met wat vrienden waarvan ik er 2 ook nu pas ontmoete maar Damn heb nog zo gelachen eigenlijk wil ik hier helemaal nog niet weg. Eerst wilde we ook nog uitgaan maar iedereen was ook wel moe en het regende best hard dus zijn we uiteindelijk gaan slapen. Ik voelde me eigenlijk ook niet goed en denk eigenlijk dat het puur kwam door de stress omdat ik eigenlijk nog helemaal niet wil vertrekken. Ik ben dus gaan slapen en toen werd ik wakker gemaakt door Federica die afscheid kwam nemen toen ben ik al begonnen met huilen. Daarna moest ik mijn doos wegbrengen naar de post en dat liep ook allemaal niet zoals het gepland was dus even allemaal kut. Hier zou mijn huisbaas mij ook eerst mee helpen maar geen idee waar die was en ik had ook geen zin om te wachten. Wanneer ik terug thuis kom is hij van Huh waarom heb je niet gewacht ik zei ook van ja weet ik niet waar dat je was maar eigenlijk was het gewoon allemaal sad. Toen heeft nog voor de laatste keer iets te eten gemaakt echt geen idee wat het was. Geen kip deze keer maar nog wel lekker toen heb ik men backpack gepakt en was het tijd om te vertrekken. Ik had niet verwacht dat hij mij zou weg brengen en hij had nog een cadeautje dus toen ik in de trein stapte kon ik echt niet meer … Ik ben beginnen huilen en 3 uur later voel ik me nog steeds so sad … Het doet echt serieus pijn om deze stad en al deze geweldige mensen die ik ontmoet heb achter te laten … Want ik heb er gewoon serieus de tijd van men leven gehad en ben zo zo blij met deze ervaring echt gewoon het mooiste ooit

Nu vlieg ik zo naar Singapore 🕊
Dus aan de andere kant ben ik ook super excited! 3 daagjes Singapore en dan is het tijd voor Vietnam samen met Isabelle waarop ik ook echt niet kan wachten gaat allemaal zo leuk worden echt heel veel zin in!!

Hierna plaats ik wat foto’s als een soort van look back op de beste momenten die ik hier heb gehad. Ik heb natuurlijk nog wel meer dingen gedaan maar dit zijn de beste ervan